نظرات هچل هفت من در مورد زندگی هچل هفت در کشور هچل هفت!
یادتان هست چند روز پیش یکی از اساتید یکی از دانشگاهها به دختری گفته بود از چادرش در آزمایشگاه استفاده نکند؟ غیرت روزنامه کیهان، جمهوری اسلامی و .... را دیدید؟ دیدید چه صدایی راه انداختند؟ دیدید چگونه چیز طرف را پاره کردند؟ (هر چند که هیچ اتفاق خاصی نیفتاد! و اون فرد - که من چون چیزی از داستانش نمی دانم گناهش رو پاک نمی کنم - احتمالا جای سابق است!)
اما این روزنامه های غیرتمند و غیور در برابر تقاضای رابطه جنسی معاون دانشگاه زنجان طوری موضع گرفته اند که گویا از حق قانونی ایشان (!) دفاع می کنند!
بارالها! خودت بهتر می دونی که از دیروز که این خبر رو شنیدم و اون رو با بقیه خبرهایی که احتمالا به بارگاه تو هم رسیده اند، جمع کردم دل و دماغ هیچ کاری رو ندارم.
-------------
این غیرت و همیتی هم که خیلی ها ازش دم می زنند تنها با یک جمله قالیباف می شود جمعش کرد و ریخت دور. یادتون هست اون زمانی که یکی از مداح ها به قالیباف توهین کرده بود، قالیباف توی وبلاگش چی نوشته بود؟ نوشته بود کسانی که توی جنگ تیر از کنار گوششون رد می شد، اینقدر ادعای جگر نداشتند که حالا برخی ها روی صندلی!
و باز اینکه دوستمان یا به قولی برخی از دوستانمان حاج باقر ضمن اینکه بارها گفته است بعضی از کسانی که جنگ رفتند و جنگیدند گاهی اوقات نمازشون یادشون می رفت (یعنی نمازخون نبودند!)، این را هم گفته است کسانی که حالا هی از "کم سعادتی شون برای حضور در جنگ" دم می زنند، اون موقع چطور فرار کرده بودند!
آیا غیرت یعنی وراجی؟!
دیشب برنامه جدیدا جنجالی چراغ خاموش را دیدم.
خدمت دوستان چراغ خاموش عرض می کنم چه خوب می شود به جای اینکه آتلیه داران و تعمیرکاران وبایل را به صورت یک مجرم به همه مردم معرفی کنید، کمی فکر کنید.
دوستان عزیز شما بهتر از من می دانید به دلایل زیادی از جمله آشنایی عروس و داماد با فیلمبردار و نیز امکان پیگیری، علاوه بر جلوگیریهای قلبی افراد، معمولا فیلمی از آتلیه ها به بیرون درز نمی کند. علاوه بر این باز هم شما بهتر از من می دانید که خیلی از افراد به صورت غیر مستقیم این اجازه را به آتلیه داران می دهند تا از فیلم و عکسشان به عنوان نمونه کار استفاده کنند. حتی بعضی بسیار مشعوف خواهند شد اگر این فیلمها منتشر شود! و البته کسی که عروسی مختلط برگزار می کند مطمئنا ابائی از انتشار تصاویر آن ندارد. باز هم شما بهتر از من می دانید هیچکس (هر قدر هم که بی قید باشد) جلوی دوربین یا در حالی که می داند صدایش از رسانه پخش می شود نخواهد گفت "من اجازه دادم فیلم و عکس خصوصی ام منتشر شود".
بگذارید کمی درباره شیوه این برنامه توضیح بدهم، دوستان ابتدا به صورت دوربین مخفی وارد آتلیه می شوند و تقاضای نمونه کار می کنند، آتلیه نمونه کارهایش را نشان می دهد و سپس گزارشگر برنامه (در حالی که از مامور پلیس هم خود را محق تر در تفتیش محل کار مردم می داند) با دوربین وارد می شود و سعی می کند که همان پرسشهای همکار مخفی اش را بپرسد و البته سعی می کند جواب متناقض بشنود. سپس با اعلام اینکه آیا کسانی که عکس و فیلمشان را نشان دادی راضی هستند؟ با آنها تلفنی صحبت می کند و البته آنها هم به دلیل پخش از رسانه چیزی را می گویند که وی انتظار دارد. نمی دانم آیا سانسوری بوده است یا نه؟ اما می دانم که نفس پرسیدن (حتی بدون اعلام اینکه از رسانه پخش خواهد شد) باعث گرفتن موضع منفی خواهد شد.
در بخش بعدی هم که به موضوع تعمیرکاران موبایل می پرداخت، جالب توجه بود. قبول دارم که اغلب تعمیرکاران موبایل به جهت اقتضای سنشان دوست دارند ناخنکی به تصاویر شخصی مردم بزند و آنها را به دوستانشان نشان دهند. شاید هم به یکی دو تا از دوستان صمیمی شان هم بدهند. اما به جرات می توانم بگویم از این بخش هم انتشار خیلی کمی صورت می گیرد. باز هم به دلیل اینکه امکان پیگیری آن وجود دارد.
مورد دیگری هم در برنامه از تعمیرکاران و آتلیه داران پرسیده می شود و آن هم اینکه آیا برای سیستم خودشان رمز هم می گذارند؟ رمز متاسافنه کارآیی چندانی ندارد. چرا که اگر کسی به صورت فیزیکی به سیستم دسترسی داشته باشد، معمولا رمز را هم می پرسد (چرا که لازم دارد) اگر سیستم ها شبکه باشند (که اینطور نیستند) باز هم نداشتن رمز بسیار بهتر از داشتن رمزهای کوتاه مرسوم است (چرا که ویندوز به کاربران بدون رمز اجازه دسترسی از شبکه را نمی دهد).
اما مشکل اینها نیستند، مشکل اصلی همان چیزی است که وزیر کشور ماهها پیش بیان کرد و آن اینکه شهوت یک پسر ۱۵ ساله را چکار می توان کرد؟ چرا باید افرادی فیلمهایی از سونای ببینند که هیچ چیز در آن واضح نیست که لااقل اندکی جاذبه جنسی واقعی داشته باشد؟ آیا عبارتی جز "در کف بودن" را می توان پاسخ دانست؟ اگر پسر و دختر ایرانی خود را به انحا درست خالی کرده باشد، دیدن این فیلمها تنها یک همراهی ساده با دیگران خواهد بود.
منکر نمی شوم که افرادی هستند که "در دل مرض دارند" اما این افراد بسیار کم هستند بسیار کمتر از از آنکه پدیده ای را بتوانند فراگیر کنند
دوست داشتم در این برنامه مصاحبه با کسانی را ببینم که از فعالیتهای جنسی خود و همسرشان یا دوست دخترشان فیلم تهیه می کنند که چرا این کار را می کنند؟
دوستان عزیز در برنامه چراغ خاموش، چند هفته پیش برنامه ای در مورد استخدام منشی داشتید. به عرض شما می رسانم، وقتی کسی به عنوان کار برای منشی گری به شرکتی زنگ می زند و می گوید "می تونم اونجا راحت باشم؟" یعنی چی؟ می دانید بیان این مسئله از سوی یک خانم (کار نداریم که دختر است یا زن) چه معنی دارد؟ یک دختر عفیف در عمرش این حرف حتی به همسرش هم نمی زند چه رسد به مردی که برای اولین بار پای تلفن صدایش را شنیده! من اگر رئیس این شرکت باشم اصلا ایشان را به شرکت راه نمی دهم. اگر هم در دل مرضی داشته باشم، همان کاری را می کنم که ایشان کرد "دعوت به خانه شخصی!" برای اینکه ایشان راحت تر باشند!! و باز اگر همان خانم به این خانه رفت یعنی ............................
مورد دیگر اینکه، اگر دختری مشکل نداشته باشد، با رانندگان وسط خیابان که کاملا معلوم هست به دنبال چه هستند، "کل کل" نمی کند. منکر مزاحمت خیابانی نیستم، اما این کار دلیلی بر اثبات آن نیست. مزاحمت خیابانی هم باید علاوه بر راه حال انتظامی، به طریق فرهنگی حل شود. اما ....
به نظر من شما لازم نیست مچ گیری کنید، جامعه پر است از این تضادها. نمی دانم ما چرا از امام علی (به تعبیر امام خمینی درباره منافقین) مسلمانتر شده ایم و حلال خدا را حرام کرده ایم؟ خدا یک چیزی می دانست که صیغه را برای انسانها حلال کرد. وقتی این عمل می تواند ضمن جلوگیری از مفسده های فراوان، یک عملی را اکنون با خطرات فراوان (بهداشتی، روحی و حقوقی از باب تولد فرزند) را قانونی کند، حریم ها و حقوق افراد را حفظ کند، چرا از آن استفاده نکنیم.
در پایان یک نکته دیگر هم لازم است بگویم و آن اینکه نمی دانم چرا در برابر اینگونه برنامه های شما موضع می گیرم. شاید به خاطر حمایت از طرح ارتقای امنیت اجتماعی(!) است. طرحی که با از بین بردن امنیت اجتماعی، می خواهد آنرا ارتقا دهد. نتیجه اش این می شود که سردار زارعی را آنطور می گیرند و معاون دانشگاه زنجان را اینطور:
